Odamdaki Hasta

Avuçlarımdan damlayan ateş,

Düştüğü yeri kızıla boyar.

Tüm bedenim yanar, yanar.

Odamın ortasına doğar güneş.

Gün batımından çıkacak karar,

 O zaman sönecek yangın.

Oysa bulutlar, güneşe kırgın.

Odamın ortasına girer kara bulutlar.

Kaplar odayı siyah salgın.

Yok bu hastalıkta hiç hayâ,

Yakalamış karanlık huzuru bayâ.

Odamda yıldızlar mahmur, dalgın.

Sarılır hayâ kabzaya,

Sıkar ilk kurşunu karanlık.

Boğazda kızıl bir sıcaklık,

Bak! Gemiler batıyor sırayla.

-/Mart/2015

Yorum bırakın