Bir Tanrıyım ben yolunu şaşıran
Ambrosiası çalınan kahrolası insanlar tarafından
Bir nehir arıyorum içinde gayb olunan
Tanrıyım ben, Narcissos gibi, bir nehirde aşkı arayan
Halt etmiş bütün seferleri Büyük İskender’in
Sonsuz arayışımın yanında, yıkan Sütunlarını Herakles’in
Bir kaybetse insanlar beni, Tanrıları olacağım yeniden
Tattırasım var bu yüzden, tüm insanlığa baldıran zehrinden
Ancak o zaman yetiştirebilirim üzümlerimi Ay’da
Ve ancak o zaman korkusuzca büyür zeytinlerim dünyada
Tüm ambrosiamı içip tüketti lanetli haydutlar
Her şeyimi bitirdiler! Aşağılık ziyancılar!
Bir Tanrının içmediği ambrosia ne işe yarar?
Ya da bir haydut çetesinin değeri ne kadar,
Yoksa içinde Tanrılık hardal tanesi kadar?
Ey en ünlüleri aşağılık varlıkların!
Yediklerini yiyerek veya içtiklerini içerek Tanrıların,
Eyleyerek Tanrı gibi, bir davranışı,
Buyurarak emirlerin en kutsalını,
Olamazsınız zerresi bir Tanrının!
Yoksa ne kaybeder ki bir Tanrı,
Tanrılığı elinden alınmış olsa bile?
3/Ekim/2020

