Şiir

Yazan:AntagonistYazı kategorisi Genel

bazı zamanlarda bazı şeyler yazıyorum
rastgele defterlere, kağıtlara, duvarlara
rastgele kalemler, tebeşirler veya kömürlerle

kimi kendini bilmezler çıkıyor “hikâye” diyor
“uydurma lan!” diyorum, “otur yerine!”
kimi densizler başlıyor bu kez “deneme”ye
“şansızını zorlamayın!” diyorum onlara da ekseriyetle
kimi şuursuzlar da zarf atıyorlar “mektuplarım”a
“siz bilirsiniz asıl” diyorum, “üniversite caddesindeki masum kızları”
çıkışıyorum onlara da

bazıları da alıyor eline kağıdı başlıyor sesli sedalı okumaya
“ulan hain!” diyorum, “daha ben okumadım, it!”
okumayı da beceremem, yazmayı beceremediğim gibi
zaten okusam, bir daha tutamazdım tebeşiri
kara tahta acımasızdır, öksürtür fani talebeyi

sonra bir alçak çıkıyor “şiir” diyor
hoca sesleniyor tahtından “otur! beceriksiz! sıfır!”

utanıyorum, başımı öne eğip yerdeki karoları sayıyorum
utanıyorum, tebeşiri avucumla eziyorum
utanıyorum, tahtaya bakıyorum bir kere daha
utanıyorum, Semra’ya bakamıyorum bir daha
utanıyorum, ama Semra bakmamıştı bir kere bana
utanıyorum…

“Şiir” için 24 yorum

  5. Yine sevgili başyazar, yine enfes bir paylaşım ve yine anlamaya çalışırken defalarca başa dönen ben…
    Sonuç: anlamadı :/

    Liked by 1 kişi

    Cevapla

Yorum bırakın