Köstebek

Köpürüyor kanım lakin aşamıyor damarlarımı
Elimden gelse kesip atacağım boğazımı

Şu adi köstebeği bir yakalasam
Haddini bildirip her şeyin hesabını sorsam

Patlasam bir gayzer gibi saçılsam etrafa
Sel olup da dokunsam güneşe ufukta

Sevinemem zapt ettiğime güneşi de
Yanarım dostlarımın ihanetine kırk gün kırk gece

Çizmemden taşıyor olsa da kanlar
Caymam hedefimden kırkıncı ayı görene kadar

Ay ki gecenin sadık bekçi köpeği
Yokluğu bile en pis işlerin kara gelinliği

Bir ölüm var içimde, bilmem geceden mi yoksa güneşten midir?
Neyse, zaten birini kaybetmek için hep erkendir.

Yorum bırakın