Birhan Keskin

  • XXXXII
    Ve huzurla, içerde bir yumuşak ışık
    Dışarda dağların etrafını saran kızıllık vardı.
    Durmak için dünyanın dışında iyi bir sebep
    Ve bir ana enstrüman;
    İncecik bir müzikle piyanonun tuşlarına vuran.
    Yüzünde yeryüzünü gördüğüme duyduğum bir şükran.
    Her şeyin sertliğini gömen ve uyutan bir kış,
    San ki, de ki Grand Teton’a kar yağdı.
    O karın ortasında önümüzden bir nehir
    karla karışık akardı.

    Sarartma beni
    Sarartma beniiiiiiii.. sarartma. (s.47)
  • XXXX
    Sözde kalır sevgilim
    Sözde kalır bütün sözler
    Aşk çünkü, aşk çünkü kendine
    Bir yol, bir ideoloji ister.

    Bilirim, çöl rüzgarında çalıdır bazı yaşlar.
    Sen sevgilim ilerde, biraz daha ilerde
    Bir tarihe başlayacaksın, orası işte
    Benim tarihimle başlar.

    Ve say, geriye doğru, tek tek
    Sende kalsın şimdi al bu taşlar. (s.55)

Y’ol (Metis Yayınları, 11.Basım)

  • Üzerine akşamın kapandığı gölüm ben
    Bir kez hatıra ettim aşkı, bir daha etmem.

    Seyrek salkımım bağda
    Güz geçmiş üstünden ve tenha. (s.22)
  • Bir kuşun anısı kalmış bende, saklı
    Bundan gözlerimdeki kayalık,
    içimdeki serseri buzullar

    Dürtme içimdeki narı
    Üstümde beyaz gömlek var. (s.26)
  • Seni kırdığım yerden beni de kırdılar,
    Ben hiçbir cümleye ağlayamam artık seni. (s.40)
  • Hiçbir şey olmamış gibi yaşamıştım. Dünyadan şen bir ruh geçmişti
    En son onunla gülmüştüm. (s.43)

Ba (Metis Yayınları, 10.Basım)

Yorum bırakın