Seni bu kez karşıma aldım

Binlerce kez kaybettiğim kalbimi aldım karşıma
adam olacak mısın dedim hesap sordum
olmam ben abi dedi, olmaz benden
senden zaten medet umanda kabahat dedim
bir kelime daha yuvarladım boş mideme

Binlerce kez kaybettiğim aklımı aldım karşıma
düşün ulan dedim, bul bir çaresini
bulamam ben abi dedi, bende yok o ışık
sende fayda ne gezer gereksiz herif dedim kovdum
bir satır daha yuvarladım boş mideme

Binlerce kez ettiğim itiraflarımı aldım karşıma
konuşun bakalım şimdi dedim anlatın güzelce
dilimiz dönmez abi dedi, şair dili bilmeyiz biz
şairin dilini bilen olsaydı şair mi olurdu zaten dedim
bir şiir daha yuvarladım boş mideme

Binlerce kez kırdığım kalemimi aldım karşıma
yaz ulan dedim, listele bütün dileklerini
yazamam abi dedi, mürekkebim bitik
sende mürekkep olsa ben böyle yiter miydim dedim
bir sayfa daha yuvarladım boş mideme

Binlerce kez yırttığım sayfalarımı aldım karşıma
şiirlerimi gösterin dedim, yakacağım
gösteremem abi dedi, biz de ihanet olmaz
zaten hain olan bir tek bendim dedim
bir defter daha yuvarladım boş mideme

Binlerce kez okuduğum kitabımı aldım elime
açıl ulan dedim, göster bana benimki ne yapardı
okuyamazsın abi dedi, seninki kayıp bugünlerde
zaten kaybolmayan bir o kalmıştı dedim
bir raf daha yuvarladım boş mideme

Binlerce kez kaybettiğim geceyi aldım karşıma
getir ulan güneşi dedim, bari ben yanayım
getiremem abi dedi, gece olmak da böyle bir şey
gecesini ayrı gündüzünü ayrı deyip masadan kalktım
bir gün daha yuvarladım boş ömrüme

Binlerce kez yuvarladım durdum da her şeyi
bir kendimi yuvarlayamadım şu hayatın kıyısına
tutunup kaldım boş mideme fütursuzca
sen söyle tatlım, acı mıydı bütün bunlar bu kadar?
bilirsin ben sevmem acıyı, ancak midem acıyor…