Serçe

Her gün onlarcasını gördüğümüz ve duyduğumuz
Serçelerden ölüme en yakın uçanı
Nasıl düşüyorsa toprak ananın kucağına ansızın
Ve kesiliyorsa kaskatı
Artık benim ruhum da öyle
Canın kopup gidişine bile ağıt yakacak mecali yok
Uzanıp yatıyor boylu boyunca
Bir işgüzar gelip de daha yüksek bir yere koyarsa diye

Daha yeni kurtulmuşken uçmak zorundalığından
Daha yeni kavuşmuşken toprak anaya kusursuz bir teslimiyetle
Kanadını dahi kıpırdatmıyor kimse görmesin onu diye
Ancak olacak ya bir işgüzar geliyor
Ve onu alıp yüksekçe bir yere koyuyor, bedenini saklamak için kedilerden
Toprak ananın şefkatli kucağından ayırıyor kanadını
Çünkü işgüzar ruhu da aynı serçe gibi

Ancak o yatmak istiyor huzurla post hayatında
Yavaşça çürümek, akmak için ağaçların dallarında
Yuvasını kurmak yeniden, dallarla değil, dallarda
Can olmak bir cana, canânın hatırından geçip
İnadına bağlı kalmak toprağa, küsmeden betonlara
Betonlara inat yaşamak bir ağaç dalında

Mümkün mü yahu böyle bir şey?
Bu hayatta işgüzardan bol ne var sanki?
Kargalar ve martılar dahil…