Kategori arşivleri: Genel

Son Bir Elveda

Bavulum sensizlik doluyken, Kokun ağırladı evden. “sen” dolu bir evden, Sadece sensizliği almıştım. Tutamadım yine kendimi. Özür dilerim, Gözyaşım halıyı ıslattı anne! Halıyı ıslattım… Yolcu yolunda gerek, “hoşça kal” diyemeden… Küfürlerle ayrıldık anne! Küfürlerle ayrıldık… Çaylar bile soğuk masamda, Bekliyorum bazen sıcak bir çayla, Gelirsin diye… İyi ki gelmiyorsun, Gelirsen, herkes sensiz kalacak. Yalnızca veda“Son Bir Elveda” yazısının devamını oku

Yolculuk

Sevda nehrinde, Aşkla yüzen bir vapur. Kalpten kalbe yolculuk… Kalplerin pompaladığı, Aşkla, dalgalarla hızlanır vapur. Kapakları indirin gözler, Aktarma vakti dudaklarda. İki savaş, iki ateş arasında, Çırpınan göğüs kafesi şahit. Yolculuk tamamlandığında, Nehir aşkla köpürüp taşar. Vücutlara yayılar. Ölümsüzlük bu olsa gerek… -/Ekim/2014

Aroma

Yeni keşfettiğim bir aroma bu Adı da “sen” Bugünden itibaren; Sevdiğim ne kadar şey varsa Adı “sen” Gözlerin mesela; Kırk yıl hatırı olan gözlerin, Gülerken kısılan gözlerin. Gözlerin… Bu arada; Bu şiiri sana yazdım, Okuyasın diye… Sana bir de ben verdim, “biz” yapasın diye… Bir “sen” tatlı. -/Ekim/2014

Çocuklar

Okul bahçesiydi tüm eğlencemiz Şimdi eğlenceyi unuttuk Sebebi mi? O da gerçek bir yalan Biz büyüdük, evet büyüdük. İstemsizce ve hızla Kimse sormadı bize Neden acımasız bu çocuklar? Açlarla büyüyen çocuklar Kimler hesap sordular? Bu çocuklar için Çocuklar için ölen çocuklar Tüm dünyada kötü şartlarda Binlerce çaresiz çocuktan Neden korktular bu kadar? Neden korktular? Aslında“Çocuklar” yazısının devamını oku

Saymaya Başlamalı

Özlemekten, koca bir şehri kaldırasım var Kilometrelerce kokun var Kokladığımdan değil, kokar mı hayaller? Haklısın, sabretmemek olmaz. Ne bileyim, çok özledim. Önümde zaman çok, bir çarem yok. Sözümde yalan yok, bir sesin var Bir de sesinle gelen umudum. Sonbahar da gelmiş Bir mevsim yağmur olup hep yağasın Her damla ile gelen “seni seviyorum”u sayasın Yağmur“Saymaya Başlamalı” yazısının devamını oku

Üzgünüm Anne

Güllerin dikenlerini yolar, Papatyalar koparırdım; Her defa da daha da kırılarak Bedduaları – sevmiyor – çıkması. Başardılar da sevmedin, sevemedin sen beni. Artık ihtiyacım yok sevdiğime inanmana, Artık ihtiyacım yok sana, aynalar yetiyor, Seni kıramadığım için kırdığım aynalar… Uğruna döktüğüm gözyaşlarımın intikamı; Şimdi hüküm karanlık, konuşan yağmur. Yağmurun sesini duyuyor musun? Hesap sorar gözlerimden. Şimdi“Üzgünüm Anne” yazısının devamını oku

Yeşil Ateş

Kalbim kâğıda gözyaşlarımı dökerken Yeşil ateşle tutuştu kâğıdım Gözyaşlarım yanarken Söndürmeye çalışmak boşuna Yeşil ateşle kör olduğumda Görebildiğim Yedi katlı cehennem Her katında aynı yeşil ateş Miadı dolan aşka kâğıt yetmez Kalbimi söküp attım yeşil ateşe Yeşil gözlerinin ateşine -/Kasım/2013