Çifte Kumar

Gördüğüm her çiftten nefret ettim bugün, sırf çift sayı diye sinek ikiden bile. Bazen insanların ikiz yaratıldığına inanamıyor yani insan. Yahu diye bağırıyor ve soruyorum -var mi ötesi -. Bence yok çünkü ben tatmadım. Tatmak ister miyim onu da bilmiyorum elbette.

Bazen bir kitabın sayfalarını çevirmek istiyorum. Okuduğum ya da okumuş gibi yaptığım ve hiçbir şey anlamadığım bir sayfa olsa bile. Sadece ilerlemiş olmak iyi hissettiriyor bana kendimi ve sadece sırf bu yüzden sonsuza dek sayfalarını çevirebilirim hiç okumadığım kitapların.

Bazense kızıyorum kendime elli sayfa geçtin ve hiçbir şey anlamadın diye. Sanırım beni en çok yoran hayattaki, bu anlamsız ve gereksiz sorgulamalarım oluyor. Sorguladığıma ayrı sorguladığıma ayrı kızıyorum bazı şeyleri/e.

En önemlisi de anlamıyorum ya, bu beni kahrediyor. Herhangi bir olayın mantıklı bir açıklamasını kuramamak kendimce, sonsuz bir ıstırap çölü gibi hissettiriyor. Küçücük bir serap için kendimi bile anlamamaya razıyım oysa.

Bilmem ne kadar oldu? Ben anlamıyorum… Belki de anlamak istemiyorum esasına baktığında. Anlamasam da olur, ama kapı çalmadan duramam ki…